Kanadyjczycy kochają zwycięzców, ale czy ta drużyna potrafi wygrywać na najwyższym poziomie? Ostatnie przygotowania przed Mistrzostwami Świata w Piłce Nożnej wywołały mieszane uczucia, od euforii po niepokój.
Bramkarski dylemat: Kto stanie między słupkami?
Bitwa o pozycję numer jeden w bramce Kanady wydaje się rozstrzygnięta. Maxime Crépeau, doświadczony golkiper, zaufaniem trenera Jesse Marscha wyprzedził Dayne'a St. Claira. Decyzja ta opiera się bardziej na jego dojrzałości i opanowaniu pod presją niż na chłodnej analizie statystyk, która mogłaby faworyzować St. Claira. Obaj bramkarze nie błyszczeli w swoich klubach w MLS, ale Marsch czuł większą pewność przy Crépeau. To powrót do korzeni dla obu panów, ponieważ trener Marsch, jako młody szkoleniowiec Montreal Impact, podpisał z 18-letnim wówczas Crépeau jego pierwszy profesjonalny kontrakt właśnie w tym samym miejscu – w klubowej kawiarni Stade Saputo. Crépeau udowodnił swoją wartość w meczu z Uzbekistanem, skutecznie interweniując w sytuacjach, gdzie obrona Kanady grała ryzykowny, ale efektowny futbol. Zaimponował również w starciu z Irlandią, ratując zespół w sytuacjach sam na sam i broniąc rzut karny przed własną publicznością.
Miałem ciarki, człowieku, ta drużyna jest gotowa, a ten trzon, wszyscy, którzy byli w programie, dali z siebie wszystko na boisku, powiedział po meczu z Irlandią, podkreślając gotowość do reprezentowania swojego kraju.
Obrona pod ostrzałem: Czy "MaplePressing" ma luki?
Największym zmartwieniem, które może ostatecznie pogrążyć Kanadę, jest jej podatność na szybkie przejścia do ataku ze strony przeciwnika. Nieustępliwe taktyki Marscha, oparte na "MaplePressingu" – intensywnym odbiorze piłki – mogą prowadzić do wyczerpania zawodników w późniejszych fazach meczu. W spotkaniu z Irlandią, Mason Melia zdołał przedrzeć się przez obronę w końcówce, co pozwoliło Crépeau na odegranie roli bohatera. Jednak takie momenty przejścia do ataku są kluczem do pokonania Kanady w każdym momencie meczu i prawdopodobnie dlatego Marsch postawił na bramkarza, który doskonale radzi sobie w sytuacjach jeden na jednego. Podobne problemy pojawiły się już wcześniej, między innymi w meczu z Islandią, gdzie Orri Óskarsson dwukrotnie pokonał kanadyjskiego bramkarza.
Jeśli będziesz cierpliwy przeciwko Kanadzie, będziesz miał te okazje, i musisz je wykorzystać, kiedy je dostaniesz, zauważył trener Irlandii, Heimir Hallgrímsson, doskonale znający słabości Kanadyjczyków.
Problemy w obronie pogłębia niepewna sytuacja Moïse'a Bombito. Po kontuzji nogi, która wymagała operacji, jego powrót na boisko nie napawa optymizmem. Pierwsze minuty po ośmiu miesiącach przerwy przeciwko Uzbekistanowi nie były przekonujące. Jego przyjęcie piłki było niedokładne, a ruchy prowadziły do kolizji z partnerem z obrony. Po zaledwie 30 minutach musiał opuścić boisko z powodu bólu w operowanej nodze. Choć brał udział w treningach modyfikowanych, nie pojawił się w składzie na mecz z Irlandią. Jeśli jego absencja zostanie potwierdzona, będzie to poważny cios. Bombito był jednym z kluczowych obrońców pod wodzą Marscha, zapewniającym szybkość odzyskiwania piłki i agresywność, niezbędne w stylu gry tej drużyny. Jego brak sprawi, że Kanada będzie słabsza, mniej eksplozywna i bardziej podatna na błędy w krytycznym momencie. Na szczęście, 20-letni Luc De Fougerolles wydaje się być gotowy do podjęcia wyzwania. Obrońca Fulham, który spędził ostatni sezon na wypożyczeniu w belgijskim FCV Dender, prezentował spokój pod presją i odwagę do wyprowadzania piłki.
Zawsze miałem to w sobie, ale myślę, że naprawdę poprawiłem sposób, w jaki analizuję sytuacje, odkąd gram więcej meczów, powiedział De Fougerolles, podkreślając swoje umiejętności rozwiązywania problemów na boisku.
Stałe fragmenty gry: Nowa broń w arsenale Kanady?
Od kiedy Marsch objął stery, stałe fragmenty gry stały się kluczowym elementem strategii, a od ponad roku nad tym elementem pracuje specjalista, Nicolas Gagnon. Przed Mistrzostwami Świata Kanada wydawała się przewidywalna w tym aspekcie. Jednak w meczu z Irlandią pojawiły się sygnały dywersyfikacji taktyki. Zastosowano zaawansowane wyzwalacze ataku, pół kroki i fałszywe sygnały, mające na celu zaskoczenie przeciwnika. Richie Laryea szybko odegrał piłkę do Liama Millara zamiast dośrodkować, a Cyle Larin wykonał szybki bieg w kierunku bliższego słupka. Stephen Eustáquio zrezygnował z dośrodkowania na rzecz strzału z dystansu Ismaëla Koné. Choć nie zakończyło się to bramką, Irlandczycy byli kompletnie nieprzygotowani. Pierwszy gol Kanady przeciwko Irlandii padł właśnie po stałym fragmencie gry, z dośrodkowania Eustáquio – szybszego i mocniejszego niż zazwyczaj.
Strzeliliśmy bramkę po stałym fragmencie, co było dobre, ale myślę, że moglibyśmy być jeszcze groźniejsi, i oczywiście straciliśmy dziś okazję po długim wyrzucie z autu, więc myślę, że możemy być w tym lepsi w defensywie, przyznał De Fougerolles.
Chociaż mecz z Irlandią przyniósł pewne wskazówki dotyczące zmian w planie gry, potencjał do dalszych innowacji jest wciąż obecny. Kanada, podobnie jak większość drużyn, pozwala mediom obserwować tylko pierwsze 15 minut treningów, ale ostatnie ćwiczenia były całkowicie zamknięte. Przez ponad rok Marsch powtarzał, że bramki dla jego drużyny nadejdą. Jednak w łącznej liczbie 30 strzałów w dwóch meczach, Kanada oddała tylko sześć celnych i zdobyła zaledwie trzy gole. Napastnicy nie dostarczyli oczekiwanych rezultatów. Cyle Larin nadal nie potrafi przełamać swojej niemocy strzeleckiej, mimo dobrej formy klubowej. Tani Oluwaseyi, choć groźny w tworzeniu sytuacji, nie zdołał zdobyć bramki. Jonathan David, gwiazda Juventusu, oddał tylko jeden strzał w ciągu 180 minut. Ich głównym zadaniem jest strzelanie goli, a nie radzą sobie z tym najlepiej. Tu na ratunek mógłby przyjść Promise David. Ten wysoki napastnik strzelił nieuznaną bramkę przeciwko Uzbekistanowi i stanowił zagrożenie, ale nie rozegrał jeszcze więcej niż 45 minut w żadnym z 10 swoich występów w kadrze. Marsch ma teraz tydzień na znalezienie rozwiązania. Będzie musiał zdecydować, czy wzmocnić atak, czy obronę, mając wciąż wolne miejsce w składzie po kontuzji Marcelo Floresa.
Chodzi o podjęcie właściwych decyzji, a potem, kiedy tworzymy przewagę, możemy być trochę lepsi w finalnym zagraniu, i niektóre pomysły, relacje i szybkość, z jaką potrafimy połączyć akcję, która może doprowadzić do dośrodkowania, czegoś przez bramkę lub zawodnika, który potrafi ustawić stopy i trafić w róg, mówił Marsch, podkreślając potrzebę poprawy w ostatniej fazie akcji.
