Odejście z boiska, z bólem w oczach i z rękami na głowie, było niczym ostatni dzwonek dla ery Christiana Pulisica jako niekwestionowanego "złotego chłopca" amerykańskiej piłki nożnej. Po klęsce w Pucharze Świata, jego wizerunek uległ nieodwracalnej zmianie, a dyskusje o jego dziedzictwie nabrały zupełnie nowego, gorzkiego tonu. Koniec pewnej narracji był nieunikniony.
Od Nadziei do Rozczarowania: Wielki Zwrot w Karierze Pulisica
Lata, w których każde poczynanie Pulisica było okryte płaszczem nadziei i oczekiwań, zdają się dobiegać końca. Po porażce z Belgią, na jego barki spadła lawina frustracji. Pojawiły się głosy o jego rzekomej "miękkości" – zarówno psychicznej, jak i fizycznej. Krytycy punktowali jego występy, a nawet reakcje na nie. Co gorsza, osoby, które dotąd milczały, nagle poczuły się uprawnione do oceniania całej jego kariery, opierając się na jednym, fatalnym wieczorze.
Prawda jest brutalna: w szerszej perspektywie, czy te oceny są trafne, niemal traci znaczenie. Rzeczywistość kształtuje percepcja, a ta w przypadku Pulisica uległa dramatycznej zmianie. Nie jest już tylko symbolem nadziei, twarzą nowej ery czy "LeBronem Jamesem futbolu". Teraz musi mierzyć się z poziomem krytyki i analizy, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczył. Niezależnie od tego, czy jest to sprawiedliwe, wielu postrzega go teraz w znacznie surowszym świetle: jako rozczarowanie.
Jak Złoty Chłopiec Stawi Czoła Nowej Rzeczywistości?
Kolejny etap jego kariery będzie definiowany przez to, jak zareaguje na te nowe postrzegania i jak poradzi sobie ze zmianą roli z "złotego chłopca" USMNT na postać znacznie bardziej skomplikowaną. Pulisic zawsze był graczem trudnym do jednoznacznego zdefiniowania, więc, co symboliczne, dyskusje o jego miejscu w sporcie są teraz równie złożone. Wymaga to niuansów, których często brakuje w tych rozmowach. To emocjonalny czas zarówno dla Pulisica, jak i dla wszystkich, którzy go śledzą, a te emocje wzięły górę w dniach po odpadnięciu USMNT z Mistrzostw Świata.
Sam Pulisic przyznał, że jego występ na mundialu był rozczarowujący.
To rozczarowujące,powiedział po meczu.
Nie miałem tych momentów, na które liczyłem, aby pomóc nam naprawdę pchnąć i zrobić ten kolejny krok w pokonaniu naprawdę dobrego zespołu, więc jestem rozczarowany sobą, oczywiście, ale będę próbował pozostać pozytywny.Dodał również:
Chcemy być w stanie rywalizować z najlepszymi na świecie, i wciąż mamy ten następny krok do pokonania, ale jesteśmy blisko.
Sezon rozpoczął się obiecująco. Po okresie posuchy strzeleckiej od początku 2026 roku, Pulisic zdobył bramkę przeciwko Senegalowi przed turniejem, budując pewien impet. Następnie, w 45 minut przeciwko Paragwajowi w otwarciu Pucharu Świata, Pulisic był fantastyczny, asystując przy jednej bramce i odgrywając kluczową rolę przy innej. Potem jednak przyszła kontuzja. Po otrzymaniu kopnięcia w już nadwyrężoną łydkę, Pulisic musiał opuścić boisko w przerwie meczu z Paragwajem. Po opuszczeniu meczu z Australią, pojawił się na krótko przeciwko Turcji w ostatnim meczu grupowym. Rozegrał pełne 90 minut przeciwko Bośni i Hercegowinie, spędzając dużą część drugiej połowy samotnie na szpicy po tym, jak USMNT zostało zredukowane do dziesięciu graczy.
Przed meczem z Belgią nie miał na koncie żadnych bramek na tym mundialu, jedynie jedną asystę. W tym właśnie meczu zaliczył jeden ze swoich najgorszych występów. Pulisic stracił piłkę aż 11 razy, najwięcej spośród wszystkich graczy na boisku. Niezależnie od tego, jak bardzo się starał, nic nie wydawało się działać. A potem, gdy wszystko wokół niego się rozpadało, Pulisic został zmuszony do opuszczenia boiska z powodu kontuzji. Pundits w mediach społecznościowych go potępili, sugerując, że opuścił zespół, i mimo że nie było to zgodne z fizyczną rzeczywistością, ta narracja będzie się utrzymywać.
Nie brakowało głosów krytykujących Pulisica za wycofanie z powodu kontuzji. Część tej krytyki opierała się na jego historii. Wychodząc z boiska przeciwko Belgii, Pulisic opuścił trzy z siedmiu rozegranych meczów na Mistrzostwach Świata, a jeden kolejny przegapił z powodu kontuzji.
Część debaty koncentrowała się jednak na mentalności. W tę dyskusję włączył się były gwiazdor USMNT, Landon Donovan.
Są doniesienia, że prosił o zmianę w tym meczu. Nie mogę tego potwierdzić, więc nie wiem, czy to prawda,powiedział Donovan wraz z Timem Howardem w podcaście "Unfiltered Soccer".
Ale rzeczywistość jest taka, że opuścił mecz pucharowy Mistrzostw Świata u siebie, mając wciąż nogę w całości. Mówię ci to, Tim, a ty wiesz, bo grałeś ze mną, musielibyście mnie znieść z boiska, a ja uderzyłbym lekarza w twarz i powiedział: Nie zabierzesz mnie z boiska, wstrzyknij mi cokolwiek, co musisz, a ja zostaję na boisku.Donovan dodał:
Nie mogłem uwierzyć, że nie został w grze. Ponownie, jeśli obudzimy się jutro i okaże się, że złamał nogę... cokolwiek, całkowicie w porządku.
Pulisic nie złamał nogi, ale ostatecznie kontuzja okazała się poważna. W czwartek U.S. Soccer potwierdziło, że skrzydłowy doznał mikropęknięcia i stłuczenia kości piszczelowej/strzałkowej. Pulisic był widziany o kulach w czwartek i zostałby wykluczony z reszty Mistrzostw Świata, gdyby USA kontynuowało rozgrywki. Mimo to, wiele krytyki nie dotyczyło samej kontuzji, ale raczej sposobu, w jaki Pulisic ją potraktował. Po meczu Pulisic został zacytowany, mówiąc, że ma teraz
czas na odpoczynek,co wywołało gniew zarówno mediów społecznościowych, jak i byłych graczy.
Odpoczywasz, gdy twoja kariera grająca się kończy,napisała była gwiazda USWNT, Carli Lloyd, na X.
Realistycznie rzecz biorąc, choć słowa Pulisica miały pewien sens, z punktu widzenia PR był to niewłaściwy moment na takie stwierdzenia. Emocje były wysokie, a panowało poczucie frustracji związanej ze sposobem, w jaki USMNT odpadło z Mistrzostw Świata. Dla fanów odczuwających te emocje, słysząc od gwiazdy drużyny, że jest gotów na odpoczynek, było to jak cios prosto w serce. Fragment ten został również nieco wyrwany z kontekstu. Pulisic również był emocjonalny po meczu, szczególnie w kwestii swojej kontuzji.
To było do bani,powiedział dziennikarzom