Anfield, twierdza Liverpoolu, ponownie stało się areną dramatycznych zmagań, gdzie nadzieje mieszały się z obawami, a nowe gwiazdy wschodziły, gdy stara legenda mogła żegnać się ze sceną. Co się właściwie wydarzyło podczas starcia z Crystal Palace, które z pewnością zapisze się w historii klubu?
Niespodziewany bohater i cień pożegnania
Początek meczu, przyznajmy, nie porwał tłumów. Fani Liverpoolu zdawali się bardziej pogrążeni w myślach o planowanych podwyżkach cen biletów niż w ekscytacji sportowej rywalizacji. Jednak chwila zawahania, kontrowersyjna decyzja VAR-u dotycząca rzekomego faulu na Mohamedzie Salahu, jakby obudziła drzemiącego lwa w zespole Czerwonych. To właśnie wtedy na scenę wkroczył Alexander Isak, strzelając swojego trzeciego gola w Premier League w tym sezonie. Kontrola nad niedokładnym strzałem Alexisa Mac Allistera, błyskawiczny zwrot i pokonanie Deana Hendersona – czysta klasyka, która rozpaliła Anfield.
Ale Crystal Palace nie zamierzało łatwo oddać pola. Freddie Woodman, bramkarz gości, dwukrotnie popisał się znakomitymi interwencjami po strzałach Jean-Philippe'a Matety. Druga z tych parad zapoczątkowała błyskawiczną kontrę, która zakończyła się przepięknym trafieniem Andrew Robertsona. Jego uderzenie, niczym strzała, wbiło się w dół bramki, budząc aplauz trybun. Woodman, zdawałoby się, miał swój wieczór chwały, ratując swój zespół raz po raz, między innymi przed strzałem Maxence'a Lacroix tuż przed przerwą. Jednak w cieniu jego heroicznej postawy, coś złowieszczego wisiało w powietrzu. Mohamed Salah, być może w swoim ostatnim występie dla klubu, musiał opuścić boisko z powodu kontuzji ścięgna podkolanowego. Przejmujący widok, który mógł być brutalnym zakończeniem pewnej ery.
Kontrowersje nie opuszczały tego spotkania. Crystal Palace zdołało zdobyć bramkę kontaktową, gdy Daniel Munoz zaskoczył wszystkich, lobując piłkę do pustej bramki. Okoliczności tej bramki były co najmniej dyskusyjne, ponieważ Woodman doznał kontuzji, ratując wcześniej przed strzałem Ismaila Sarr. Napięcie sięgnęło zenitu, a pod koniec meczu Jorgen Strand Larsen trafił w słupek, czym mógł jeszcze bardziej skomplikować sytuację Liverpoolu. Ostatecznie jednak Czerwoni zdołali utrzymać prowadzenie, a Florian Wirtz przypieczętował zwycięstwo efektownym trafieniem przed Kop, zapewniając drużynie Arne Slota skok nad Aston Villę i utrzymanie ośmiopunktowej przewagi nad szóstym Brighton w walce o Ligę Mistrzów.
Liverpool ocenia swoich zawodników z Anfield...
Freddie Woodman – Debiut na miarę marzeń dla trzeciego bramkarza Czerwonych. Jego znakomite interwencje przeciwko Matetcie i Lacroix w końcówce drugiej połowy pokazały, że nie przestraszył się wielkiej okazji. Był sercem tej niezwykłej, momentami kontrowersyjnej gry, choć sam doznał urazu, ratując przed strzałem Sarr.
Trent Alexander-Arnold – Poza jednym nieostrożnym zagraniem, które podarowało szansę Matetcie, zagrał bardzo dobrze na prawej obronie, szczególnie w ofensywie. Jego genialna, prostopadła piłka otworzyła drogę do bramki Robertsonowi.
Virgil van Dijk – Stawił czoła groźbie ze strony Matetty relatywnie dobrze. Choć wciąż istnieje ryzyko błędu ze strony tego Francuza, tym razem udało mu się uniknąć większych wpadek.
Ibrahima Konaté – Uratował zespół kilkoma ważnymi interwencjami po niebezpiecznych wrzutach Richardsa i w większości przypadków dobrze asekurował. Jednakże, nie upilnował Sarr w akcji bramkowej dla Palace.
Andrew Robertson – Jego trafienie, które może okazać się jego ostatnim dla Liverpoolu, było po prostu wyśmienite. Stanowił zagrożenie na lewej flance i solidnie spisał się w defensywie.
Alexis Mac Allister – Po spokojniejszej pierwszej godzinie gry, zaczął przejmować kontrolę nad meczem. Zachował prostotę w swojej grze, w przeciwieństwie do niektórych jego bardziej efektownych występów w tym sezonie.
Dominik Szoboszlai – Na początku meczu był trochę niechlujny w rozegraniu, jednak to jego piłka za linię obrony zapoczątkowała akcję bramkową dla Liverpoolu. Wydawało się, że po tym zagraniu nabrał pewności siebie i dyktował tempo gry, kończąc dzień z dwoma asystami.
Cody Gakpo – Pokazał kilka dobrych zagrań i inteligentnych podań, choć większość z nich przyszła w kontratakach. Nadal musi znaleźć sposób na kreowanie gry, gdy nie ma przestrzeni. Jego wykończenie akcji, które zapewniło punkty, było solidne.
Mohamed Salah – Miał trudne popołudnie przeciwko Canvotowi. Najważniejsze jest, że wygrał pojedynek z obrońcą Palace w budowaniu akcji bramkowej dla Liverpoolu. Jego reakcja na kontuzję we wczesnej fazie drugiej połowy sugeruje, że mógł to być jego ostatni mecz w barwach klubu. Szkoda, jeśli jego legendarna kariera na Anfield zakończyła się w ten sposób.
Darwin Núñez – Strzelił bramkę w znakomitym stylu i przez chwilę wydawało się, że to go rozrusza, ale poza tym był na marginesie wydarzeń.
Luis Díaz – W pierwszej połowie rzadko miał piłkę przy nodze, ale po przerwie, biegając z piłką przy nodze, sprawiał problemy obronie Palace.
Harvey Elliott – Po zastąpieniu kontuzjowanego Salaha, jego pojawienie się na boisku wywołało pewne zamieszanie w szeregach Palace.
Wataru Endo – Został ukarany żółtą kartką za taktyczny faul podczas swojej krótkiej gry po zastąpieniu Isaka.
Joe Gomez – Pojawił się na ostatnie minuty, aby wzmocnić defensywę.
Kostas Tsimikas – Zastąpił Robertsona w końcowych etapach spotkania.
Arne Slot wciąż musi znaleźć optymalny system, który w pełni wykorzysta potencjał Isaka i Wirtza, ale to już trzecie zwycięstwo z rzędu w Premier League, a kwalifikacja do Ligi Mistrzów na przyszły sezon jest niemal pewna.
