Wszyscy czekali na Kloppa, niczym na zbawiciela, który odmieni losy reprezentacji Niemiec. Trenera z magicznym dotykiem, który odnosił sukcesy z Borussią Dortmund i Liverpoolem. Niestety, pierwszy występ pod jego wodzą okazał się słaby i niepokojący, co niestety stało się już pewnego rodzaju normą w wielu ostatnich meczach niemieckiej kadry narodowej.
Stary problem, nowa twarz Kloppa?
Choć na ostateczne werdykty w erze Kloppa jest jeszcze za wcześnie, poziom zaprezentowany przez "Die Mannschaft" potwierdził coś, co było już niemal pewne: niemiecka piłka mierzy się z fundamentalnym kryzysem w produkcji talentów o światowej klasie, kryzysem niespotykanym dotąd w historii. Jurgen Klopp, chcąc znaleźć innowacyjne rozwiązania, nie opierał się wyłącznie na sprawdzonych nazwiskach poprzednich szkoleniowców. Wpuścił do gry nowe twarze, dokonał zmian, a jednak zespół nadal szarpał, tracił kontrolę na obu końcach boiska.
Środek pola opowiadał tę samą smutną historię. Joshua Kimmich powrócił na swoją nominalną pozycję po tym, jak u poprzedniego trenera, Juliana Nagelsmanna, grał na boku obrony. Jednak u boku Nmechy i Amiriego, nie potrafił zapanować nad środkiem pola w starciu z Holandią. Gospodarze atakowali raz za razem, aż w końcu wyrównali (1-1), a nawet byli bliscy przechylenia szali zwycięstwa na swoją stronę, gdyby nie szczęśliwy dla Niemców zbieg okoliczności.
Pustynia talentów: liczby nie kłamią
Nic tak dobitnie nie ilustruje kruchości niemieckiej drużyny, jak fakt, że ich bramkarz, Marc-André ter Stegen, musiał aż dziewięciokrotnie interweniować po strzałach gospodarzy. Zmiennicy również nie zaprezentowali się lepiej od wyjściowego składu. Co więcej, doświadczony Serge Gnabry odegrał wręcz kluczową rolę w utracie bramki przez Niemcy. Jego nieostrożne podanie zostało przechwycone przez Rubena van Bommela, który następnie asystował przy trafieniu Cody'ego Gakpo.
Ten frustrujący początek dla drużyny Kloppa ponownie rzuca światło na kryzys braku talentów w niemieckiej piłce. Francja, Anglia czy Hiszpania wciąż produkują gwiazdy z pokolenia na pokolenie. Niemieckie akademie natomiast, w ostatnich latach, wydają się być jałowe. Nawet Jamal Musiala i Florian Wirtz, niegdyś uznawani za przyszłość "Die Mannschaft", nie dostarczyli jeszcze tego, co było z nich oczekiwane. Co gorsza, kolejne kontuzje zagrażają karierze tego pierwszego. Dane pokazują, że niemieckie kluby coraz chętniej sięgają po gotowych, zagranicznych zawodników, zamiast dawać szanse wychowankom akademii.
W lidze francuskiej zawodnicy w wieku 21 lat lub młodsi otrzymują około 17% wszystkich minut na boisku, co stanowi najwyższy odsetek wśród głównych lig europejskich. Niemcy odnotowali podobny wynik w sezonie 2017/2018, kiedy udział graczy poniżej 22 roku życia sięgnął 17,2% minut. Ten wskaźnik spadł następnie do zaledwie 9,6% w sezonie 2024/2025, co jest najniższą wartością od 17 sezonów. Marc Lenz, dyrektor generalny niemieckiej ligi, sam przyznał, że sektor młodzieżowy w Niemczech jest "dobry i z potencjałem do poprawy", ale podkreślił, że zaledwie 9 niemieckich klubów znajduje się wśród 100 najlepszych akademii w Europie, a liczba talentów w Bundeslidze jest "wyraźnie niższa" niż za granicą. Te fakty jasno pokazują, że problem kryzysu w niemieckiej piłce nie sprowadza się do jednego trenera czy drugiego. Dopóki sposób pielęgnowania talentów radykalnie się nie zmieni, chude lata dla "Die Mannschaft" będą się przedłużać, a ani Klopp, ani nikt inny, nie będzie w stanie tchnąć życia w martwe ciało niemieckiej reprezentacji.
