Zaczęło się niewinnie, od obrony Cristiano Ronaldo, ale szybko przerodziło się w ostrą wymianę zdań, która elektryzuje świat mediów. Jamie Carragher, były obrońca Liverpoolu, nie przebiera w słowach, oskarżając prezentera Piersa Morgana o bycie „kompletnym oszustem”. Stawka? Opinia publiczna i obiektywizm dziennikarski w obliczu medialnej gorączki wokół legendy futbolu.
Półka medialna czy obrona przyjaciela?
Cała sprawa rozgorzała, gdy Morgan, wraz z Rio Ferdinandem, stanął w obronie Cristiano Ronaldo, który opuścił zgrupowanie reprezentacji Portugalii. Ich zdaniem, Portugalczyk miał prawo do takiego ruchu, a krytyka jest nieuzasadniona. Jamie Carragher miał inne zdanie. W programie "The Overlap Daily" nie krył swojego oburzenia.
Ludzie myślą, że bycie blisko tych pracujących w terenie to dobra rzecz, ale właśnie tutaj leży problem, stwierdził. Wskazał, że osoby o tak prominentnej pozycji w mediach, jak Morgan czy Ferdinand, kompromitują się swoimi „żenującymi stwierdzeniami” tylko dlatego, że znają Ronaldo.
Możesz kogoś znać i próbować go chronić, ale nie możesz bronić tego, czego bronić się nie da– dodał, sugerując, że ich relacje z piłkarzem zaciemniają im obraz.
Piers Morgan oczywiście nie pozostał dłużny. Szybko zareagował w mediach społecznościowych, zarzucając Carragherowi hipokryzję.
Jamie Carragher nie lubi, gdy ja i Rio Ferdinand bronimy naszego przyjaciela Cristiano, albo, jak on to ujął, że bronimy tego, czego bronić się nie da, napisał. Morgan przypomniał Carragherowi sytuację z Luisem Suárezem, którego ten bronił po rasistowskich uwagach wobec Patrice’a Evry.
Ale jeśli chodzi o obronę tego, czego bronić się nie da, przyznaję, że czasami to robiłem, Carragher– stwierdził. Dalej posunął się jeszcze dalej, wyciągając publicznie incydent z 2018 roku, kiedy to Carragher splunął na samochód. Morgan napisał wtedy:
Jamie Carragher popełnił błąd, gdy splunął na ten samochód, ale nie był głupszy od ojca dziewczyny, który nagrywał Carraghera, gdy jechał samochodem ze swoją córką obok niego. Mam więc nadzieję, że Carragher utrzyma swoją pracę. Podkreślił, że Carragher przeprosił i był „błyskotliwym analitykiem”.
Dalsza eskalacja i zarzuty o „syfianizm”
Carragher szybko odpowiedział na zarzuty Morgana.
Wspieraliśmy naszego kolegę z drużyny i mieliśmy rację, że to zrobiliśmy. Przeprosiłem Patricea na żywo lata temu, co później skłoniło Liverpool do wysłania mu listu z przeprosinami, i było to właściwe postępowanie– wyjaśnił. Następnie uderzył w samego Morgana, nazywając jego reakcję na jego „łagodną krytykę” dotyczącą stronniczości wobec Ronaldo „żenującą”.
Codziennie atakujesz ludzi, ale gdy dzieje się odwrotnie, wychodzisz z telewizyjnego studia w złości lub uciekasz się do osobistych ataków. Wszystko po to, by zdobyć nowy wywiad, jaki z ciebie syfian– napisał Carragher, używając dosadnego określenia.
Carragher nawiązał też do wsparcia, jakie otrzymał od Morgana w sprawie incydentu z pluciem.
Tak, pamiętam to. Skontaktowałem się z tobą, żeby powiedzieć, że doceniam twoje wsparcie, ale potem próbowałeś zaprosić mnie do swojego programu telewizyjnego, żeby porozmawiać o tym incydencie, więc nieco wycofałem się z mojego docenienia dla ciebie, po tym, jak zdałem sobie sprawę, że twoje wsparcie nie było tak szczere, jak początkowo myślałem. Dodał, że całe to działanie miało na celu zdobycie wywiadu, podobnie jak jego „nadmierne lizusostwo” wobec Ronaldo i Donalda Trumpa. Carragher zapewnił, że nie będzie sięgał do przeszłości Morgana ani jego „dwóch innych obronionych osób”, bo to byłoby „bronić tego, czego bronić się nie da”. W międzyczasie Carragher opublikował fragment artykułu Morgana z 2018 roku, w którym ten opisał Ronaldo jako „rozpieszczone dziecko”. Jego komentarz był krótki i dosadny:
Co za kompletny oszust z ciebie. Morgan miał ostatnie słowo, publikując zdjęcie z Carragherem i pisząc:
Mój przyjacielu, niedawno zrobiłem ci nawet pamiątkowe zdjęcie z fanem, żeby podnieść twoją sławę. Okaż trochę wdzięczności!.
W tej medialnej wojnie na słowa, Cristiano Ronaldo stał się centralnym punktem sporu, wywołując dyskusje o granicach lojalności, obiektywizmu i roli mediów w kształtowaniu opinii publicznej.
